CMYK to komplet czterech głównych kolorów farb drukarskich. Są one powszechnie stosowane w druku wielobarwnym w poligrafii oraz w metodach pokrewnych (np. atramenty, tonery, drukarki komputerowe czy kserokopiarki). Używa się również pokrewnych nazw do określenia tego zestawu, mianowicie barwy procesowe oraz kolory triadowe. Ponadto CMYK jest także jedną z przestrzeni barw, którą stosuje się w grafice komputerowej.

Nazwa CMYK to skrót, zawierający pierwsze litery angielskich nazw kolorów, mianowicie:

  • Cyjan - jest to odcień niebieskiego, bledszy i bardziej spłowiały. Podobne do niego kolory to: błękit, szafir oraz turkus. Kolor cyjanowy nie powinno określać się mianem koloru "zielononiebieskiego", gdyż jest ono błędne i wynika z niezrozumienia różnic, zachodzących pomiędzy addytywną i subtraktywną metodą łączenia barw. Synteza addytywna polega przede wszystkim na uzyskaniu koloru w skutek połączenia zielonego i niebieskiego.
  • Magneta - efekt połączenia czerwieni i niebieskiego (synteza addytywna)
  • Yellow - kolor zbliżony odcieniem do żółtego, aczkolwiek bledszy od standardowej nasyconej żółcieni. Uzyskany przez łączenie czerwieni i zielonego (synteza addytywna).
  • Kontur - kolor czarny o małym stopniu intensywności.
Top